31 marca 2026 r. w siedzibie Centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odbyło się seminarium naukowe z cyklu ZUSLab pt. „Dekumulacja kapitału emerytalnego. Jak przekształcić oszczędności w strumień dochodów na emeryturze?” Jednym z zaproszonych przez prezesa ZUS uczestników seminarium był dr hab. Marek Szczepański, prof. PP.

Podczas seminarium dr hab. Marek Szczepański, prof. PP wspólnie z dr Anną Gierusz-Matkowską z Uniwersytetu Gdańskiego wygłosili referat pt. „System wypłat środków z dodatkowych programów emerytalnych a ryzyko długowieczności. Proponowane rozwiązania modelowe”. W swoim wystąpieniu referenci przedstawili opracowany przez M.Szczepańskiego model zarządzania indywidualnym ryzykiem długowieczności (ryzykiem przedwczesnego wyczerpania oszczędności zgromadzonych na starość w związku z dłuższym niż oczekiwane trwaniem życia). Jest to model normatywny i projektujący, o charakterze uniwersalnym, który po odpowiedniej konkretyzacji możliwy jest do zastosowania w systemach emerytalnych różnych  państw. Dr Anna Gierusz-Matkowska w swojej części referatu przedstawiła walidację tego modelu w warunkach polskich.

Sądząc z dyskusji, przedstawione rozwiązanie modelowe wzbudziło zainteresowanie uczestników seminarium ZUSlab. Będzie również wykorzystane w pracach koncepcyjnych prowadzonych obecnie pod egidą ZUS-u, mających na celu przekształcenie istniejących lub wprowadzenie nowych produktów w ramach III filaru systemu emerytalnego w Polsce, które to produkty zapewniały nie tylko możliwości efektywnego  gromadzenia oszczędności na starość, ale także zapewnienie systemu wypłat zgromadzonego kapitału emerytalnego w formie chroniącej przed ryzykiem długowieczności, z wykorzystaniem rent dożywotnich (płatnych bezpośrednio po przejściu na emeryturę lub odroczonych).

Materiał nadesłał: dr hab. Marek Szczepański, prof. PP